.

.

من بابامو می خوام .... همین....

.

.

هیچ سینه ای نیست که وقت تنهایی، وقت دلتنگی، خستگی یا هر وقت کوفتی دیگه ای سرت رو بذاری توش قایم شی و های های گریه کنی....

دلم تنگته....

خودم گفتم یه راه رفتنی هست... خودم گفتم ولی باور نکردم م م م م

همه آدما هستن تا یادم بره تو نیستی

اما تو...

هستی....

دستاتو از اینجا بردار... می خوام بخوابم

شبانه های بی تو....

دل سپرده ديدگانت بودم، هنوز هم بر دو چشم جا مانده ات سر مي‌گذارم...

اين روزا هر كس حالت رو مي پرسه... هر كي سراغت رو مي‌گيره...

باور مي كنم اشكاي گوشه چشمم رو وقتي جوابشون رو مي‌دم

 باور مي‌كنم نبودنت رو

زيرسيگاري يه نفره رو، روي زمين...

ناهارهايي كه ديگه آماده نيست تا بيام...

جايه خاليت تويه تمام پنجشنبه ظهرها...

دستاي گرمي كه ديگه جايه امن من نيست...

صندلي‌هاي خالي، بدون تو...

كسي كه ديگه صبحها بيدارت نمي‌كنه...

همه اينا رو باور مي‌كنم

باور مي‌كنم تلخي اين روزها رو

 اما شوري اين بوسه‌ها رو نه... نخواه كه اونا رو هم باور كنم

 *به خودم چرا، اما به تو كه نمي‌توانم دروغ بگويم... مي‌دانم بر نمي‌گردي!

براي مرگ اين قصه كسي گريه نخواهد كرد....

زندگي شايد...

تكون‌هاي زيرسيگاري با نفس كشيدن تو.. وقتي روي شكمته

باشه

گريه... خداي من

واسه كي داري گريه مي‌كني؟!!!.. واسه من؟؟؟ كه نبايد مي‌ذاشتي مي‌رفتي

پس واسه خودت...

چند بار اينو گوش دادم... ولي... ولي.........

از اين فكر بايد، نبايد نجاتم بده....!!!